Υγεία

Για να προάγουμε και να προστατέψουμε την υγεία, χρειάζεται να προσπεράσουμε το υπάρχον κοινωνικό και οικονομικό μοντέλο. Σε μεγάλο εύρος η υγεία μας εξαρτάται από τις κοινωνικές και περιβαλλοντικές συνθήκες, όπως η κατανομή της δικαιοσύνης, η λειτουργία του συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, καθώς και την ποιότητα του αέρα, του νερού, του εδάφους και της τροφής. Η κοινωνία επενδύει πολλά χρήματα στο Σύστημα Υγείας αλλά αυτή η επένδυση καταλήγει να έχει περιορισμένο αντίκτυπο στην υγεία του καθενός μας. Από την άλλη, η κοινωνία εκμεταλλεύεται ανθρώπους και περιβάλλον μέσω των οικονομικών της συναλλαγών. Αυτή η συμπεριφορά δεν είναι καθόλου βιώσιμη.
Χρειάζεται να προχωρήσουμε πέρα από την κατανάλωση ιατρικών ειδών και εφευρέσεων που αντιμετωπίζουν νέα σύνδρομα. Χρειάζεται να βρούμε μια νέα τύπου περίθαλψη που θα τοποθετεί στο επίκεντρο τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος δεν είναι μηχανή, αλλά μία οντότητα με ψυχολογική, βιολογική, κοινωνική και πνευματική υπόσταση, που συσχετίζεται με άλλους ανθρώπους. 
Η διαδικασία ίασης δεν χρειάζεται να συμβαίνει μόνο σε νοσοκομεία, χρησιμοποιώντας τη πιο σύγχρονη τεχνολογία, αλλά θα πρέπει να περιλαμβάνει τον Άνθρωπο ως Όλον, με όλη την ποικιλομορφία των σχέσεων που αναπτύσσει. Η υγεία δεν αγοράζεται. Χρειάζεται να εργαστούμε ενεργά και από κοινού γι αυτό, συμμετέχοντας κι μπαίνοντας σε μια διαδικασία που προάγει τη συνειδητότητα της υγείας και τα προβλήματα που την αφορούν, όχι μόνο τη βραχυπρόθεσμη επίλυσή τους και την ανακούφιση.
 
Η υγεία είναι δημόσιο δικαίωμα, ένα κοινό αγαθό, που δεν αφορά ούτε το  κράτος, ούτε εταιρίες, και που έχουμε όλοι το δικαίωμα να προάγουμε. Οπότε, η αυτο-οργάνωση της υγείας είναι ένας δίκαιος και αναγκαίος στόχος ώστε να μετακινηθεί ολόκληρη η κοινωνία σε υψηλότερο επίπεδο. Η υγεία δεν μπορεί να είναι επιχείρηση. Επομένως, η δική μας ευαισθητοποίηση δεν πρέπει να αφορά στην εμπορευματοποίηση της υγείας ούτε από το κράτος, ούτε από τις φαρμακοβιομηχανίες και τον υπόλοιπο μηχανισμό που κυριαρχεί σήμερα.
Δε μπορούμε βέβαια να παραγνωρίσουμε το σημαντικό αγώνα που εξελίσσεται στον πυρήνα  του συστήματος υγείας σήμερα, ενάντια στην ιδιωτικοποίησή της. Επίσης όμως, ο αγώνας δεν θα πρέπει να γίνεται απλά για την αποκατάσταση μιας θέσης εργασίας, ή για το αν θα είναι ιδιωτική ή δημόσια. Ένα άλλο σύστημα υγείας είναι αναγκαίο! Ένα νέο σχήμα που θα ανοίξει το δρόμο για την ανάπτυξη ενός συστήματος υγείας εκτός του σημερινού ηγεμονικού πλαισίου.
Στην παρούσα φάση βιώνουμε την επονομαζόμενη ”κρίση της δημόσιας  υγείας”,  στην οποία μπορούμε να αναγνωρίσουμε την αποτυχία του ηγεμονικού και περιοριστικού κρατικού μοντέλου. Οι εταιρικές τακτικές του έχουν  δημιουργήσει μια αγορά στην οποία ο άνθρωπος είναι ασθενήςπελάτης που χρειάζεται μία παρέμβαση στον φυσικό κύκλο της υγείας του.
Γνωρίζοντας  όλα τα παραπάνω, η ύπαρξη των κοινωνικών ιατρείων στην Ελλάδα θα μπορούσε να είναι μία πρώτη προσέγγιση. Σκοπός να προχωρήσουμε μαζί τους στη δημιουργία ενός ολοκληρωμένου συστήματος υγείας, που πραγατικά να τοποθετεί στο επίκεντρο τον άνθρωπο, ως κομμάτι μιας συνολικής αυτοδιαχειριζόμενης κίνησης.