Συμμετοχή και μεθοδολογία

Εμπειρίες, από την άνοδο και παρακμή πολλών προηγούμενων εγχειρημάτων, αποδεικνύουν ότι η συνέλευση είναι μια πολύπλοκη διαδικασία. Μεγάλος αριθμός ατόμων που συμμετέχουν σε μία φιλόδοξη διαδικασία χωρίς μια συνεπή μέθοδο εργασίας που θα υλοποιεί συγκεκριμένες προκλήσεις δεν μπορεί να έχουν πολλές πιθανότητες επιτυχίας.
Πέρα από μια ιδιαίτερη στιγμή, όπου μια συγκεκριμένη ιδέα μπορεί να κινητοποιήσει πολλούς ανθρώπους, η διαδικασία οικοδόμησης της αυτοδιαχείρισης είναι μια μακροπρόθεσμη πρόκληση, στην οποία ένα από τα βασικά στοιχεία είναι η συνεχής και αφοσιωμένη δουλειά των ομάδων εργασίας και η δυνατότητα αφιέρωσης ικανού χρόνου.
Υπό αυτή την έννοια, πρέπει να γνωρίζουμε ότι οι άνθρωποι με ισχυρά κίνητρα για τον κοινό στόχο και -τουλάχιστον- εβδομαδιαία ενεργή συμμετοχή, θα αποτελούν μία μειοψηφία. Πολλοί άνθρωποι μπορεί απλά να μην μπορούν να ανταποκριθούν για διάφορους λόγους, όπως οικογένεια, υγεία ή άλλης εργασία. Κάποιοι άλλοι θα διατηρούν ένα υψηλό ποσοστό συμμετοχής μόνο σε κάποια συγκεκριμένη εργασία, γνωρίζοντας βέβαια ότι αυτό θα είναι μέρος αυτής της κοινής παγκόσμιας πρότασης αυτοδιαχείρισης. Δεν μπορούμε όμως να προσποιούμαστε ότι όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι μπορεί να είναι βασικοί, για παράδειγμα, στην ομάδα καταναλωτών, στο κοινωνικό κέντρο ή στο ελεύθερο σχολείο, θα συντονίσουν επίσης μία τοπική συνέλευση. Ούτε πρέπει να σκεφτόμαστε ότι δεν ενδιαφέρονται να συμμετάσχουν επειδή δεν έρχονται στις εβδομαδιαίες συναντήσεις μας. Το πιθανότερο είναι ότι θα ήθελαν πολύ να βρίσκονται εκεί, με όλη την ενέργεια και την εμπειρία τους.
Είναι πολύ σημαντικό να μάθουμε να οργανώνουμε το «κοινό μας σπίτι» σε δύο τουλάχιστον επίπεδα διαδικασιών. Στο πρώτο θα μπορούσε να ανήκει μια εβδομαδιαία συνάντηση για κάποια κοινή εργασία,ή και υποστηρίζοντας το ένα εγχείρημα το άλλο ή την υποδοχή νέων μελών, ενώ στο δεύτερο χρειαζόμαστε μία καθορισμένη κεντρική συνέλευση όπου θα εμβαθύνουμε στο συνολικότερο εγχείρημα.
Τι θα λέγατε επίσης για μία ευρύτερη διαδικασία σε διμηνιαία βάση; Στα πλαίσια  μονοθεματικών συνελεύσεων, οι οποίες θα διαρκούσαν μία ολόκληρη μέρα,θα μαθαίναμε να αναλύουμε σε βάθος ένα θέμα. Αυτές οι συναντήσεις θα μας επέτρεπαν, για παράδειγμα, να ξεκινήσουμε ένα νέο εγχείρημα στην περιοχή μας, όπου θα μπορούσαν να συμμετάσχουν όλοι οι άνθρωποι που παίρνουν μέρος σε αυτή τη διαδικασία, βοηθώντας μας να προοδεύσουμε ως Ολοκληρωμένος Συνεταιρισμός.
Ουσιαστικά πρόκειται για μία αυτορυθμιζόμενη διαδικασία τοπικής πολιτικήςνοικτή στη συμμετοχή των πολιτών. Όλοι μπορούν να προτείνουν, να συζητήσουν, να αποφασίσουν και να κάνουν τις σκέψεις τους πράξη, στους τομείς που η τοπική κοινότητα θεωρεί αναγκαίο. 
Οι πρώτες συνελεύσεις
Οι πρώτες συναντήσεις είναι ο χώρος για να τοποθετηθούν τα θεμέλια και οι κοινές αρχές, ενώ παράλληλα εργαζόμαστε στη χαρτογράφηση των απαραίτητων πόρων που θα υφάνουν αυτό το δίκτυο πρωτοβουλιών και εγχειρημάτων. Ταυτόχρονα, αρχίζουν να δημιουργούνται επιτροπές μέσω των οποίων θα αναπτυχθεί ο Ολοκληρωμένος Συνεταιρισμός, με θέματα όπως:
Οικονομική και νομική διαχείριση για την ανάπτυξη του συνεταιρισμού. Αυτό θα βοηθήσει στην αναζήτηση και την απάντηση νομικών ζητημάτων και αμφιβολιών σχετικά με τη διαχείριση, την τήρηση βιβλίων, την υποβολή ισολογισμών κ.λπ.
Καλωσορίσματος, ώστε να γίνονται επαφές με άτομα και συλλογικότητες που ενδιαφέρονται, ενημερώνοντάς τους σχετικά με τη συμμετοχή και τη συνολική διαχείριση.
Συντονισμού και επέκτασης, ώστε να οργανώνονται οι συνελεύσεις, να διευκολύνεται η διάδραση μεταξύ των εσωτερικών ομάδων εργασίας και των υπόλοιπων εξωτερικών ατόμων ή πρωτοβουλιών και η κατανομή αρμοδιοτήτων/πόρων που δεν είναι αρμόδια κάποια προϋπάχρουσα επιτροπή.
Επικοινωνίας, προώθησης και πληροφορικής, για την εξωτερική επικοινωνία, τη διαχείριση εργαλείων πληροφορικής (blog, ιστοσελίδα, λογαριασμούς email κ.λπ.), δημιουργία κειμένων για την επικοινωνία με τα μέσα ενημέρωσης και την προώθηση των εγχειρημάτων.
Κοινωνικού νομίσματος και ανταλλαγών, για την δημιουργία και την προώθηση του κοινωνικού νομίσματος στα διάφορα εγχειρήματα που συνδέονται (π.χ. σε παραγωγούς), ώστε να κοινωνικοποιηθεί και να ενθαρρυνθεί η χρήση του.
Από την άλλη μεριά, θα βάζαμε τις θεματικές ομάδες (στέγασης, υγείας, εκπαίδευσης, τροφής, ενέργειας κ.α.) οι οποίες, ανάλογα με την ανάπτυξή τους, θα δημιοργούσαν νέους διαθέσιμους και προσβάσιμους πόρους για όλα τα μέλη, και θα ανέπτυσσαν ένα συνεργατικό μοντέλο σε κάθε θεματική.
Από το σημείο αυτό κι έπειτα θα μπορείτε να χτίσετε πάνω στη δυναμική αυτή. Κάθε θεματική ή ομάδα εργασίας θα έχει τη δική της διαδικασία και συνελεύσεις, ενώ η κεντρική συνέλευση θα είναι ένας χώρος γενικού συντονισμού, όπου θα ορίζονται οι κοινές στρατηγικές ανάπτυξης.
Παρακάτω αναφέρονται μερικές ιδέες που ίσως να είναι χρήσιμες όταν η διαδικασία των συνελεύσεων ξεκινήσει.
Σχεδιάστε ένα χάρτη με τους τοπικούς αυτο-οργανωμένους χώρους (παραχωρημένους, μισθωμένους, ιδιόκτητους ή κατειλημμένους) και ένα κοινόχρηστο ημερολόγιο, ώστε να γνωρίζετε πότε αυτοί οι χώροι είναι διαθέσιμοι για χρήση, όπως για τη διεξαγωγή συναντήσεων, εργασία ομάδων, τη δημιουργία σημείων πληροφόρησης, υποδοχής κ.λπ.
Επίσης, για την προετοιμασία των συνελεύσεων πρέπει να ακολουθείται μια κατάλληλη μεθοδολογία. Μπορείτε να επιλέξετε έναν κοινό στόχο για τον επόμενο μήνα, ώστε να αρχίσει να αναπτύσσεται. Για παράδειγμα, ένα γραφείο εργασίας, το ζήτημα της στέγασης ή κάποιους άλλους που μπορεί να είναι γενικού ενδιαφέροντος. Όταν έχετε επιλέξει ένα κοινό στόχο, τουλάχιστον ένα μήνα πριν, μπορείτε να ετοιμάσετε μία ειδική συνέλευση, όπου εκεί οι ενδιαφερόμενοι θα ετοιμάζουν προτάσεις για το πώς να αναπτυχθούν νέα εγχειρήματα που να βοηθούν στην επίλυση συγκεκριμένων προβλημάτων.